اربعین پارسال خیلی یهویی دلم خواست شله زرد بپزونم! برای اولین بار درست کردم و خیلی هم خوب نشد راستش... بعد با خدا قرار گذاشتم اگه حبه دانشگاه تهران قبول شد امسال زیاد درست کنم و بین همسایه ها پخش کنیم:) همیشه از این مراسم های نذری پزون خیلی خوشم میومد اما مامانم هیچ وقت از این نذرا نداشت! خلاصه از اون جایی که حبه هم اینجا بود اما امروز صبح می خواست بره دیروز از صبح دست به کار شدم. به هیچکس حتی مامان حبه هم نگفتم که نیاد نظر بده:) دلم می خواست خودم همه ی کاراشو بکنم. اول 12 پیمونه برنج خیسوندم!! به مامانم زنگیدم و گفتم... کللللللللللللی با بابام بهم خندیدن و بعدش بهم افتخار کردن:) بعد که 12 پیمونه رو شنید گفت بچه جون چه خبره؟ می دونی این چقدر می شه؟؟ گفتم حالا یه کاریش می کنم... توی اینترنت یه چرخی زدم دیدم نوشته 7 برابر برنج آب باید بریزیم:) بزرگترین قابلمه ی سرویسمو برداشتمو یه پیمونه یه پیمونه آب ریختم دیدم شد نهایت 28 تا!!! یعنی فقط 4 پیمونه برنج توش جا می شد:) این شد که دستورو بی خیال شدم و در کمال خوشحالی 10 پیمونه برنجو ریختم توی همون 28 پیمونه آب!!! بعدم درشو گذاشتم تا واسه خودشون برنجا بشکفن!! 1 ساعت بعد دیدم قابلمه در حال انفجاره از پری!!! خلاصه یه مقدارشو ریختم توی یه قابلمه دیگه و دو قسمتش کردم آخر... بعدم شکرو چشمی ریختم:) و باید بگم نتیجه (+) به حدی عالی شد که حبه کف کرده بود! والله خودمم باورم نمی شد. تازه وقتی توی ظرفایی که برای نذریم خریده بودیم کشیدیمشون دقیقا اندازه 25 تا ظرف بود! خیلی تجربه ی جالبی بود... حبه برای تمام همسایه ها برد چندتا هم برای خواهرم اینا بردیم... خدایا ممنونم...

پ.ن: هفته ی پیش آخرین امتحانم بود... 2 روز قبلش برای مامان و بابای حبه یه کاری پیش اومد و مجبور شدن برن جنوب... خب من می ترسم تنهایی توی یه خونه ی دو طبقه ی بزرگ خالی! مخصوصا شبا! این شد که حبه زنگید که حتما برم پیش خواهرم... حالا امتحان داشتم... فرداش یهو حبه اومد... قربونش برم... به خاطر من یه هفته از کلاس و آزمایشگاه و کار و زندگیش زد و تا امروز پیشم بود... به حدی بهمون چسبید این یک هفته که خدا می دونه... حالا منم آخر هفته می رم پیش بابا و مامانم تا وقتی کلاسام شروع بشن... حبه هم از دو هفته دیگه امتحاناش شروع می شه و آخرین امتحانش فروردینه:))))) آنجا دانشگاه تهران است و بی حساب!!!

پنجشنبه هم با حبه رفتیم بازار هنر... یه مقدار پس انداز داشتیم که تبدیل شد به یه انگشتر خیلی خوشگل برای فنچول بانو (+) ... و سیاست فنچولی نگهش داشته تا حبه به عنوان عیدی بهش بدتش:)